| Μενού Πλοήγησης

Γίνομαι Γονιός: Απόφαση για μια νέα ζωή

Η απόφαση να γίνει κάποιος γονιός είναι μια απόφαση ζωής που αλλάζει τα πάντα. Στον κύκλο ζωής της οικογένειας η γέννηση των παιδιών είναι ίσως η πιο σημαντική στιγμή. Η δυάδα, το ζευγάρι, γίνεται οικογένεια και μετατοπίζει το βάρος και το ενδιαφέρον από την προσωπική τους σχέση, στην φροντίδα ενός νέου μέλους. Η ύπαρξη του παιδιού εξαρτάται από τους γονείς του, τις επιλογές τους, τη συμπεριφορά τους, αλλά ταυτόχρονα και η καθημερινότητα των γονέων εξαρτάται πλέον από το παιδί. Αυτό συνεπάγεται και κάποιες απώλειες, όπως είναι φυσικό. Οι δύο σύζυγοι οφείλουν να αφήσουν πίσω τους ένα κομμάτι της προηγούμενης ξεγνοιασιάς τους και καλούνται να αναλάβουν νέες ευθύνες, στις οποίες πρέπει να ανταπεξέλθουν. Η ισχύουσα δυαδική ισορροπία διαταράσσεται μερικές φορές θετικά, φέρνοντας το ζευγάρι πιο κοντά, άλλοτε όμως αρνητικά, βγάζοντας στην επιφάνεια λανθάνοντα προβλήματα και συγκρούσεις. Το σίγουρο είναι ότι μετά τη γέννηση του παιδιού τίποτα δεν είναι το ίδιο.

Ένας ρόλος χωρίς προετοιμασία

Ο ρόλος του γονέα είναι ένας ρόλος που οι περισσότεροι από εμάς αναμένουμε να αναλάβουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας, αλλά που στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε καθόλου. Είναι ένας ρόλος για τον οποίο δεν είμαστε εκπαιδευμένοι και αποκτάμε μόνο εμπειρικά, όταν πλέον αναλαμβάνουμε την ευθύνη και φροντίδα του παιδιού και έχει αρκετές δυσκολίες, αλλά και πολλές χαρές. Οδηγεί σε πρωτόγνωρα συναισθήματα και συχνά απρόσμενες καταστάσεις. Η μητέρα από πολύ νωρίς μπαίνει σε αυτό το ρόλο, από την κύηση ακόμα, όταν συνειδητοποιεί ότι η συμπεριφορά της έχει άμεση επίδραση στο έμβρυο. Βιώνει τις αλλαγές στο σώμα της και αναπτύσσει συναισθήματα τρυφερότητας, αγάπης, ευθύνης και προσμονής για το μωρό. Ο πατέρας κατά κανόνα αναλαμβάνει το νέο του ρόλο από τη στιγμή της γέννησης και μετέπειτα κατά την επαφή και αλληλεπίδραση με το παιδί.

Αν και είναι ίσως ο πιο σημαντικός από όλους, ο ρόλος του γονέα δε μας απαλλάσσει από τις υπόλοιπες ταυτότητες που έχουμε στη ζωή μας. Εξακολουθούμε να είμαστε σύζυγοι, εραστές, εργαζόμενοι, φίλοι, αδέρφια, παιδιά κάποιου γονέα. Συχνό λάθος των γονέων είναι να παραμελούν τους άλλους ρόλους τους στο όνομα της γονεϊκής αγάπης. Είναι αυτό όμως αποτελεσματικό και συμβάλει θετικά στην ανατροφή των παιδιών; Η απάντηση είναι όχι. Αν και το κίνητρο αρχικά είναι να μην παραμεληθεί το παιδί, με τον τρόπο αυτό οδηγούμαστε στο αντίθετο άκρο, την υπερπροστασία και ταύτιση με εκείνο. Το παιδί μετατρέπεται στη φυσική μας εξέλιξη και όλη μας η ύπαρξη εξαρτάται από αυτό. Για το λόγο αυτό συναντάμε συχνά γονείς που πραγματικά υποφέρουν μακριά από τα παιδιά τους, ακόμα και αν αυτά λείψουν μόνο μερικές μέρες για να πάνε κατασκήνωση ή διακοπές στο χωριό με τη γιαγιά και τον παππού. Και όπως είναι φυσικό αυτό είναι κάτι που επηρεάζει αρνητικά την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Το παιδί ευνουχίζεται, βιώνει τον κόσμο ως απειλητικό, δυσκολεύεται να απομακρυνθεί από το οικογενειακό περιβάλλον και εν τέλει γίνεται ένα εξαρτημένο άτομο με αυξημένο άγχος και φόβο.

Ένα παιδί χρειάζεται την φροντίδα και την αμέριστη αγάπη των γονέων αλλά ταυτόχρονα και ένα σημαντικό βαθμό αυτονομίας. Απαιτείται λοιπόν μια ισορροπία και σαφή όρια. Ο αποτελεσματικός γονέας είναι αυτός που είναι ψυχικά και συναισθηματικά ισορροπημένος μέσα σε όλους τους ρόλους που καλείται ως ενήλικας να αναλάβει. Ο χρόνος που θα αφιερώνεται στο παιδί θα πρέπει να είναι κυρίως ποιοτικός και εμπλουτισμένος με θετικά συναισθήματα και όχι με εξάντληση ή θυμό.

Μια σχέση ζωής

Η απόφαση του να γίνει κάποιος γονιός τον φέρνει αντιμέτωπο με ένα νέο κόσμο για τον οποίο δεν ήταν προετοιμασμένος. Η σχέση γονέα παιδιού είναι σχέση ζωής και δε σταματάει ποτέ. Έχει ευθύνες, χαρές, απογοητεύσεις, λύπες, δυσκολίες και απαιτεί υπομονή, αγάπη και ψυχική ισορροπία. Είναι λοιπόν σημαντικό η γέννηση ενός παιδιού να είναι μια συνειδητή απόφαση και να μη γίνεται κατόπιν πίεσης από τον κοινωνικό περίγυρο ή από “τα χρόνια που περνάνε”. Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η αρμονία μέσα στη νέα οικογένεια και θα μπορούν όλα τα μέλη να βιώνουν θετικά συναισθήματα.

Ιωάννα Κούρια, Ψυχολόγος - Οικογενειακή Θεραπεύτρια.